ESPAINIAN LAN EGITEKO



Estatuko administrazio orokorraren argitalpenen katalogoa

http://publicacionesoficiales.boe.es

Egindako edizioa estatuko enplegu zerbitzu publikoak
Venadito kondesa, 9 . 28027 Madrid

AOIZ PDF: 120 - 21 - 014 - 8

Urtarrilaren eguneratu 2021

Espainia herrialde subiranoa da, Europar Batasuneko kidea, zuzenbideko estatu sozial eta demokratiko gisa eratua eta monarkia parlamentarioaren gobernu formarekin. Bere lurraldea, hiriburua Madrilen duena, hamazazpi autonomia erkidegotan eta bi hiri autonomotan antolatuta dago.

505.940 kilometro karratuko azalera du.

Hizkuntza

Espainiako lurralde osoko hizkuntza ofiziala gaztelania da. Hainbat autonomia erkidegotan, gaztelaniaz gain, badira beste hizkuntza ofizial batzuk ere, hala nola euskara, katalana, galiziera edo valentziera, euren eremu geografikoetan.

Biztanleria

Espainian, gutxi gorabehera, 46,5 milioi pertsona bizi gara.

Batez besteko biztanleria dentsitatea kilometro karratu bakoitzeko 92 biztanlekoa da.

Moneta

Indarrean dagoen moneta euroa da.

Klima

Espainian hainbat klima aurki daitezke eta tenperaturak desberdinak izaten dira urtaroaren eta eskualdearen arabera. Klima mediterraneo epela da nagusi.

Penintsularen erdialdean klima kontinentala da nagusi, neguan tenperatura baxuak, udan tenperatura altuak eta prezipitazio irregularrak dituena.

Kantauriko kostaldean eta Galizian klima ozeanikoa dago, urte osoan zehar prezipitazio ugariak dituena, bereziki neguan, eta tenperatura freskoak.

Illes Balears, Ceuta eta Melillan tenperaturak epelak izaten dira neguan eta beroa egiten du udan, prezipitazio gutxirekin.

Kanariar Uharteek izaera subtropikala dute eta beraz, tenperatura beroa da urte osoan zehar eta prezipitazio gutxi izaten dira.

Ordua

Penintsulan eta Balear Uharteetan: GMT +1 / Kanariar Uharteetan: GMT.

Telefono deiak

Espainiara atzerritik deitzeko nazioarteko kodea 34 da, gehi zenbakia, 9 zifra dituena.

Bizitza soziala

Espainian bizitza soziala oso garrantzitsua da. Familia eta lagunak espainiar gehienen bizi nukleoaren zati dira. Gizarte harremanetan jarrera eta lengoaia informal eta espontaneoak erabili ohi dira. Kontaktu fisikoa sarritan ematen da agurtzean, musu ematean eta besarkadetan, baina harrigarria izan daiteke lehenengoz bisitatzen gaituzten pertsonentzat.

Bazkaltzeko ohiko ordutegia 13:30etik 15:30era izaten da eta afaltzekoa, 21:00etatik 23:00etara, Europako gainerako herrialdeetan baino dezente beranduago. Ohikoa da etxetik kanpo afaltzea, lagunartean, bereziki asteburuetan.

Espainian gauez bizitzeko tradizio handia dago. Ostalaritza Espainiako ekonomiaren sektore dinamikoenetakoa da.

Azken urteotan aldaketak sakonak egon diren arren, familia da oraindik ere harreman pertsonalen nukleoa eta garrantzia handia du. Lagunekin loturak mantentzea oso garrantzitsua da ere.

Jai tradizional ugari daude, horietako zenbait nazioarteko mailan ezagunak, esaterako, San Ferminak Iruñean, Fallak Valentzian, Feria de Abril Sevillan edo Aste Santua.

Merkataritza bizitza oso dinamikoa da. Saltokiak goizeko 10:00etatik arratsaldeko 20:00etara egon ohi dira zabalik. Merkataritza guneetan, ordutegiak zabalagoak izaten dira.

Egiten duen eguraldi onari esker, munduko hondartzarik onenetako batzuetan bainatu ahal izatea bermatuta dago. Gustatuko litzaizuke, esaterako, Costa del Sol-eko giroaz gozatzea, Costa Brava-n urpekaritza egitea eta gure kostaldeko herri eta hiriak ezagutzea? Kirolariek orotariko ur kirolak izango dituzte eskura.

Hondartzez gain, Espainian gustu eta poltsiko guztietara moldatzen diren aukera kulturalak aurki daitezke. Musika jaialdietan dantza egitea nahiago baduzu, nazioarteko mailan ospetsuak diren asko aurkituko dituzu.

Ostatua

Espainiara iritsi aurretik arrazoizko prezioa duen pisu bat aurkitzea zaila izan daiteke, jabeek errentariak ezagutzea nahiago baitute, kontratua sinatu aurretik; gainera, ez da gomendagarria pisu baten alokairuarekin konpromisoa hartzea pisua ikusi gabe.

Pisua aurkitzeko astebete eta hiru aste artean behar izaten dira; egin behar den lehen gauza da interesekoak izan litezkeen auzoak ezagutzea eta horien komunikazioak aztertzea.

Hutsik dauden pisu askok “alokairuan / se alquila” kartela izaten dute leihoan edo atarian. Pisu asko ez dira iragartzen, informazioa ahoz aho transmititzen da, jabeek errentari ezagunak nahiago dituztelako.

Webgune espezializatuak, iragarki oholak eta tokiko egunkari eta aldizkari ugari ere erabil daitezke, higiezinen atal bat izaten baitute alokairuan dauden etxebizitzen zerrenda antolatuekin.

Etxebizitzak saldu eta alokatzeko higiezinen agentziak badira ere eta, oro har, hilabete bateko alokairuaren zenbateko baliokidea eskatzen dute haien zerbitzuen truke. Logelak bilatzeko zerbitzuak aktiboagoak dira eta apur bat merkeagoak ere bai; zenbateko jakin bat kobratzen dute aurretik eta errentariaren baldintzak betetzen dituen pisu bat aurkitzen saiatzen dira.

Behin bizitokia aurkituta, alokairu kontratua negoziatzea errazagoa izaten da. Kontratuek urtebeteko iraupena izaten dute. Kontratua arretaz irakurri behar da alderdi guztiak argi daudela ziurtatzeko.

Kontratuan inbentario bat adierazten bada, elementu guztiak pisuan daudela egiaztatu beharko da, eta etxetresna elektriko guztiek behar bezala funtzionatzen dutela.

Ur, argi eta gas horniduraren gastuak eta komunitate gastuak alokairuaren prezioaren barne egon daitezke ala ez. Ordaindu beharreko gastuak zeintzuk diren galdetu behar da beti; berogailua, esaterako, nahiko kostu handia izaten da.

Fidantzari dagokionez, errentatzaile gehienek hilabete bateko fidantza eskatzen dute eta, zenbaitetan, bi hilabetekoa, pisuak altzariak baditu. Hobe da akordio gehigarri guztiak idatziz jasota uztea.

Espainiako legeriak jabeei babes handirik eskaintzen ez dienez, oso ohikoa da errentatzaileek berme gehigarriak eskatzea: errentaria langilea bada, hileko nomina, alokairua baino altuagoa dela ziurtatzeko; ikaslea bada, ikasketa zentroko gutun bat errentariak nahikoa bitarteko dituela adierazten duena; eta banku abal baten moduko berme gehigarriak ere eska daitezke.

Badira ere beste aukera batzuk, hala nola familia batekin bizitzea edo ostatu batean, egoitza batean edo ikasle egoitza nagusi batean bizitzea. Aukera hauek merkeagoak eta malguagoak izaten dira alokairu aldiei dagokienez.

Espainian pisua aurkitzeko garairik onena maiatzetik uztailera bitartekoa da. Abuztua zailagoa izaten da oporrak direla eta, baina iraila izaten da hilabeterik okerrena, oporretako itzulera eta ikasleen ikasturte hasiera direla eta. Gabonetan ere ez da egoten jarduera handirik higiezinen merkatuan.

Bizi kostua

Espainian bizitzeko oinarrizko hileko gastuak, besteak beste, etxebizitza, janaria, garraioa, arropa eta oinetakoak, hezkuntza eta aisialdia, eskualde batetik bestera alda daitezke.

Oro har, Espainiako hiri handietan bizitzea (Madril, Bartzelona, Valentzia, Bilbo) garestiagoa izaten da hiri txikiagoetan bizitzea baino.

Espainian 2018. urterako gutxieneko solda 24,53 eurokoa da egunean edo 735,90 eurokoa hilabetean edo 10.320,60 eurokoa urtean, 14 ordainsarirekin.

Profesional baten hileko soldata hainbat faktoreren mende dago, esaterako, adina, ikasketa maila, karguaren sailkapena, enplegatzaileak eskainitako gizarte onurak eta beste faktore batzuk.

Espainian oinarrizko edo bitarteko maila batekin bizi ahal izateko 1.500 euro behar izaten dira hilean, gutxi gorabehera. Kantitate hori pertsona bakar batentzat kalkulatu da eta barne ditu elikadura, etxebizitza, oinarrizko zerbitzuak (argia, telefonoa, ura, gasa), garraioa, arropa eta entretenimendua. Zenbateko hauek gutxi gorabeherakoak dira eta urte batetik bestera alda daitezke. 500 euro inguru gehitu beharko zaizkio horri seme-alaba bakoitzeko.

Alokatzeko etxebizitza baten batez besteko kostua 600 eurokoa izaten da hilabetean, baina informazio hori nabarmen alda daiteke auzo batetik bestera eta hiri batetik bestera.

Espainian bizitzeak dakarren kostuaren hasierako ideia bat izateko, hona hemen elikagai nagusien eta familia kontsumoko ondasun nagusien gutxi gorabeherako prezioak, eurotan:

Supermerkatuan: ura (1,5 litro) 0,5 euro, arrautza dozena bat 1,70 euro, kilo bat ogi 0,93 euro, litro bat esne 0,76 euro, botila bat ardo 4 euro, garagardo nazionala (0,5 litro) 2 euro, inportazioko garagardoa (0,5 litro) 2,50 euro, patatak (1 kilo) 0,93 euro, arroza (1 kilo) 0,95 euro, tomateak (1 kilo) 1,50 euro.

Jatetxean: bi pertsonentzako bazkaria 30 euro (menuarekin), freskagarri bat 1,65 euro.

Arropa eta oinetakoak: bitarteko zapata pare bat 40 euro, saltegi handietako soineko bat 30 euro, bakero pare bat 70 euro, markako kiroletako zapatila pare bat 60 eurotik gora.

Garraioa: gasolina 1,20 euro, garraio publikorako hileko txartela 43 euro, garraiobide publikorako joan-etorriko txartela 1,40 euro.

Internet: 6 Mbps, tarifa laua, kablea eta ADSLa 35 euro.

Ostatua: etxebizitza bat aldirietan erostea 1.600 euro metro karratuko, etxebizitza bat erdialdean erostea 2.500 euro metro karratuko, logela bat aldirietan alokatzea 420 euro, logela bat erdialdean alokatzea 560 euro, hiru logelako etxebizitza bat aldirietan alokatzea 600 euro, hiru logelako etxebizitza bat erdialdean alokatzea 900 euro.

Aisia: zinemarako sarrera 8-10 euro, zigarro paketea 5 euro.

Esteka interesgarriak

Espainia, batez ere, kultura heterogeneo, begirunetsu eta herrikoiek osatutako mosaiko bat da. Espainiako bizitza kultural eta soziala bere historian zehar jasotako kanpoko eragin ugariren emaitza da, horregatik da horren aberatsa eta horren anitza.

Bertako kultura izugarri aberatsa da eta orotariko adierazpen moduak ditu barne. Literaturatik margolaritzara, musikatik arkitekturara, antzerkigintzatik luxuzko arteetara.

Turismo kulturalak geroz eta harrera hobea du, eguzki eta hondartza turismoaren aurrean, herrialdeak eskaintzen dituen museoei, monumentuei, jai eta tradizioei, erakusketei eta askotariko adierazpen kulturalei esker. Adibide moduan, esan daiteke Espainiakoa dela munduko ondare monumental aberatsenetako bat, beraz, UNESCOren Munduko Ondare deklarazio gehien dituen bigarren herrialdea da.

Espainiako arkitektura eragin ugariren ondorioz moldatuz joan da, neurri batean bere aniztasun historiko eta geografikoari esker. Gaur egun, antzinatasuneko eta modernismo garaikideko estiloak uztartzen ditu, arkitekto ospetsu ugari barne hartuta, besteak beste, Antoni Gaudí.

Espainiako literaturaren garapena herrialdeko eskualde bakoitzeko literatura tradizioekin gurutzatzen da. Idazle espainiar ezagunena Miguel de Cervantes da, Don Quijote de la Mancha eleberri ezaguna idatzi zuena, Espainiako literaturaren historiako lanik garrantzitsuena eta mendebaldeko literaturaren klasiko fundazionala, alegia.

Espainiako margolaritza nabarmen aldatu da historian zehar, neurri handi batean estilo eta garai artistikoen eraginez (erromanikoa, gotikoa, errenazimentua, manierismoa, barrokoa eta garai modernoak). Espainiako kultura sortu eta hobetu duten artista espainiar ezagunenen artean daude Velázquez, Murillo, Zurbarán, Goya, Picasso, Dalí, Sorolla edo Miró.

Musika Espainiako kulturaren eta folklorearen funtsezko parte bat da. Garai historiko bakoitzean garatutako estilo guztiak ditu barne.

Espainiak ondare bibliografiko historiko-artistiko oso zabala du: munduko hirugarren herrialdea da munduko balio historikoko monumentutzat deklaratutako monumentu kopuruari dagokionez. Madrilek hiru museo handi ditu, arte unibertsaleko artelanak dituztenak: Museo del Prado, Thyssen-Bornemisza Museoa eta Reina Sofía Museoa. Espainiako antzerkigintza eta zinema erreferentzia bilakatzen ari dira mundu mailan, bereziki aipagarriak izanda Mérida, Sagunto edo Almagroko antzerki jaialdiak eta Donostia, Málaga edo Valladolideko zinema jaialdiak.

Sukaldaritza ere oso garrantzitsua da Espainiako kulturan. Sukaldaritza horren alderdi erakargarrienetakoa dira produktuen aberastasuna eta aniztasuna, kokaleku geografikoaren eta klimaren arabera aldatuz doazen platerak izanda. Espainiaren historia luzeak eragin kultural ugari ekarri ditu eta, horri esker, Espainiako gastronomia, oso gozoa izateaz gain, nahiko berezia ere bada. Ezin daiteke esan sukaldaritza nazional bakarra dagoenik, baizik eta hainbat eskualdeko sukaldaritza.

Esteka interesgarriak


Espainian errepide eta trenbide sare zabalak eta aireportu eta portu ugari daude. Europar Batasuneko bide azkarren (autobideak eta autopistak batuta) sarerik luzeena du, eta munduko hirugarrena.

Airezko zirkulazioari dagokionez, 52 aireportu daude, urtero 200 milioi pertsona baino gehiagok erabiltzen dituztenak. Hiri garrantzitsu guztiek dute aireportua. Aireporturik garrantzitsuena Madrileko Adolfo Suárez Barajas da, Bartzelonako El Prat atzetik duela.

Estatuko Errepideen Sareari esker biztanlegune guztietara irits daiteke, txikiak badira ere eta bidea zaila bada ere.

Trenbide sareak interkonexio maila handia dauka, abiadura handiko (AVE) trenekin, eskualdeko trenekin eta aldirietako trenekin.

Hiri garrantzitsuenek lurrazpiko garraio sare (metro) oso efizienteak dituzte, normalean goizeko 06:00etatik 01:30era funtzionamenduan egoten direnak.

Halaber, hiri handi eta ertain guztiek autobus zerbitzu ona eskaintzen dute. Taxi zerbitzua da garraiobiderik erosoena, baina garestiena ere bai.

Itsas garraioan, bidaiarien trafikoa eskasa izaten da. Gibraltarreko itsasartearen bi ertzen arteko loturek (Algeciras-Ceuta), uharteen arteko loturek eta uharteen eta penintsularen arteko loturek nolabaiteko garrantzia dute, batez ere hilabete turistikoetan zehar.

Esteka interesgarriak

Hogeita hamar urtetan zehar, Espainiak eraldaketa politikoa, soziala eta ekonomikoa burutzea lortu du. Herrialde aurreratuagoa eta modernoagoa izatea lortu du, isolamendu eta atzerapen hamarkadak atzean utzita.

Tradizionalki, Espainia nekazal herrialdea izan da eta oraindik ere bada Europako mendebaldeko ekoizle nagusietako bat, baina 1950eko hamarkadaren erdialdetik aurrera hazkunde industriala oso azkarra izan zen eta nekazaritzak baino pisu handiagoa lortu zuen herrialdearen ekonomian.

Europako herrialde guztien ekonomian gertatutako moduan, duela gutxi atzeraldi bortitza sufritu zuen eta, hortik aurrera, barne produktu gordina berriz ere hazten hasi zen hainbat faktoreri esker, besteak beste: petrolioaren prezioaren beherakada, finantzaketa baldintzen hobekuntza, euroaren balio galera edo eurogunerako hazkunde aurreikuspena.

Turismoa da Espainiako ekonomiaren oinarri nagusietako bat: Espainia da mundu osoko bisitari gehien jasotzen dituen hirugarren herrialdea eta bigarrena turismotik eratorritako diru sarrerei dagokienez.

Uneko egoeran, enplegu sorrera, esportazioak eta enpresetako inbertsioa hobera egiten ari dira.

Kontsumo pribatuak uste baino bilakaera hobea izan du, enplegu sorrerak etxebizitzetako errenta erabilgarrian izandako inpaktuari eta aurrezte tasaren murrizteari esker.

Aldaketen aurrean oso sentikorra den lan merkatua daukagu, beraz, krisiak Espainian izandako inpaktua beste ekonomia garatuetan izandakoa baino sakonagoa izan da.

Horren ondorioz, langabezia tasa estruktural handia du, krisi garai horietan nabarmenki hazi dena.

Espainiako enpresa egitura, enpleguaren ikuspuntutik, oso atomizatuta dago enpresa unitate txikietan, beraz, hamar enpresa bakoitzeko zortzik bi langile edo gutxiago dituzte. Enpresa txikien portzentaje handienak zerbitzuen sektorean daude, bereziki merkataritzan. Aldiz, enpresa handien gehiengoa sektore industrialean aurkitzen da.

Lan merkatua oso sentikorra da BPGd-aren aldaketen aurrean, ondorioz, langabezia beste ekonomia garatu batzuetan baino gehiago alda daiteke. Soldata errealak baxuak dira gure inguruneko antzeko herrialdeekin alderatuta. Kontratazio gehienak aldi baterako izaten dira.

Hobetuz doan arren, Espainiako lan merkatuak arazo estruktural larriak ditu: langabezia tasa altuak gazte eta 50 urtetik gorakoen artean, iraupen luzeko langabeen portzentaje handia, aldi baterako kontratuen portzentaje handia, enplegura zuzendutako prestakuntza (egiaztatu) maila txikia eta inolako ikasketarik eta lanik egiten ez duten gazte desanimatuen kopuru handia.

Ekonomiaren multzo osoarekin batera, lan merkatuak nolabaiteko hobekuntza izan du, enplegu suntsiketaren joera hautsita, baina oraindik ere arazo estrukturalak ditu.

Esteka interesgarriak

Desplazamenduak eta egoitza

EEEko herritarrek Europar Batasuneko edozein herrialdetan modu librean zirkulatu, bizi eta lan egiteko eskubidea dute, helmugako herrialdeko herritarrek dituzten eskubide berak izanda. Zirkulazio askerako eskubide hori senideetara ere zabaltzen da, horien nazionalitatea edozein izanda ere, baldintza jakinak betetzen badira.

Beraz, EEEko herrialde bateko herritar batek edonolako lan jarduera garatu ahalko du Espainian, besteren kontura edo norbere kontura, lan baimenik eskatu beharrik gabe eta Espainiako herritarrek dituzten eskubide berdinekin soldatari, lan baldintzei, etxebizitzarako sarbideari, lanbide heziketari, gizarte segurantzari edo sindikatuetako afiliazioari dagokionez, salbuespen jakin batzuekin administrazio publikoko lanpostuetara iristeko orduan, Europar Batasunaren Tratatuan jasota ageri direnak.

Espainian sartzeko aurkeztu behar den dokumentu bakarra indarrean dagoen nortasun agiria edo pasaportea da. Hiru hilabetetan zehar gelditu ahalko du Espainian lan bila edo norbere kontura lanean hasi aurretik. Hiru hilabete igaro ondoren Espainian lanik aurkitu ez badu, luzaroago geratzeko eskubidea izango du lan bila jarraitzen badu eta benetan lana aurkitzeko aukerarik badu.

Lotura interesgarriak

Enplegu Zerbitzu Publikoak

Espainiako enplegu zerbitzu publikoek, bai estatu mailakoek zein autonomia erkidegoetakoek, doako sarbide librea eskaintzen duten bulegoen sare bat dute herritar guztien eskura.

16 urtetik gorakoak enplegu zerbitzu publikoetan erregistra daitezke indarrean duten nortasun agiria edo pasaportea aurkeztuta, betiere helbide bat badute.

Hauek dira eskaintzen dituzten zerbitzuak: lan eskaintzak, lanbide orientazioa eta lanbide heziketa, langabezia prestazioen izapidetzea, enplegua sustatzeko neurriei, dirulaguntzei, kapitalizazioari eta autoenpleguari buruzko informazioa, etab.

Esteka interesgarriak

EURES (Europako Enplegu Zerbitzuak)

EURES Europako Batzordearen eta Europar Batasuneko herrialdeetako, Norvegiako, Suitzako, Liechtensteineko eta Islandiako enplegu zerbitzu nazionalen arteko kooperazio sarea da eta, mugako eremuen kasuan, gizarte solaskideen ordezkari gisa jarduten duten erakundeen arteko kooperazio sarea.

EURES sarearen webgunean mugikortasunaren inguruko informazioa aurki daiteke eta lan eskaintzak ageri dituen datu base bat kontsulta daiteke, CVa sartzeko aukera eskaintzen duena.

Enplegu agentzia baimenduak

Gaztelania hitz egitea ezinbestekoa da Espainian lan egiteko.
Espainiako enplegu zerbitzuek, bai estatu mailakoek zein autonomia erkidegoetakoek, herritar guztien eskura dauden bulegoen sare bat dute. Enpresek geroz eta sarriago erabiltzen dute Internet euren lan eskaintzak ezagutzera emateko.

Enpresak webgunearen bitartez aurkezten dira eta webgune horretan gizarte baliabideetarako atal bat izaten dute.

Erabili eskura dituzun baliabide guztiak (ezagunak, senideak, komunikabideak, informazio zentroak, elkarte profesionalak…), EURES sarearekin batera eta irudimen eta sormen dosi on bat jarrita.

Elkarteak, elkargo profesionalak eta sindikatuak

Profesionalen elkarteak eta sindikatuak beste informazio iturri bat dira ere. Espainian, zenbait lanbidek elkargo ofizial bat dute eta elkargo horretan erregistratzea beharrezkoa da lanbidean jardun ahal izateko.

Esteka interesgarriak

Enplegua Internet bidez

Lan poltsa espezializatuak eta/edo sektoreka

Aldi baterako laneko enpresak

Lan eskaintzak komunikabideetan

Espainiako egunkari guztiek lan eskaintzen atal bat argitaratzen dute egunero, baina igandeko edizioetan lan eskaintzak ugariagoak izaten dira. Telebista publikoek ere badituzte enpleguaren inguruko programa espezifikoak, esaterako, “Aquí hay trabajo” programa, RTVEren 2. katean astelehenetik ostiralera ikus daitekeena.

Egunkarien web atarietan ere egoten da “lan egin gurekin”, “enplegua” edo “careers” (ingelesez) izeneko atal bat.

Espainiako eremu turistiko nagusietan alemanez, ingelesez edo frantsesez editatzen diren egunkariek ere lan eskaintzen zerrenda bat eskaintzen dute.

Esteka interesgarriak

Norberaren hautagaitza eta kontaktu pertsonalak

Erabil daitezkeen bideetako beste bat da hautagaitza espontaneoa. Kasu honetan, hautagaia enpresarekin harremanetan jartzen da aurkezpen gutun baten bitartez eta bere CVa erantsita, momentu horretan abian dagoen hautaketa prozesurik ez badute ere.

Kontaktuak eta harreman pertsonalak oso baliagarriak dira ere lana bilatzeko. Espainian lagunik edo seniderik izanez gero, komeni da pertsona horiei jakinaraztea lan bila ari garela, izan ere, askotan, lanpostu libreak honelako kontaktu eta erreferentziekin betetzen baitira.

CVa eta aurkezpen gutuna

Enpresa batzuek beren lanpostuetara sartzeko eskaera eredu bat eskaintzen dute, baina ohikoena da aurkezpen gutun bat helaraztea, CVarekin batera. Hori egin daiteke eskaintza bati edo komunikabideetako iragarki bati erantzuteko edo hautagaitza espontaneo bat aurkezteko ere.

Aurkezpen gutuna: formalitate hutsa baino gehiago da, norberaren aurkezpen txartela eta enpresari helarazten zaion lehen irudia da. Aurkakorik adierazi ezean, gutuna eta CVa gaztelaniaz bidali behar dira. Ordenagailuz idatziak, DIN A-4 formatuan eta orrialde bakar batean. Laburra izan behar da eta lengoaia formala erabili behar da. Gutunak lotura zuzena izan behar du lortu nahi den lanpostuarekin. Saihestu gutun estandarrak.

Curriculum vitae-a: egituratuta egon behar du eta argia eta laburra izan behar du. Gehienez ere bi orrialde gomendatzen dira, DIN-A4 formatuan. Argazkia ez da beharrezkoa, baina zenbait lanpostutarako gomendagarria da. Ez da titulu edo ziurtagiririk erantsi behar, hala eskatu badigute salbu. Horiek elkarrizketan zehar aurkeztuko dira.

Espainiako enplegu zerbitzu publiko gehienetako webguneetan CV ereduak eta CVa prestatzeko aholkuak aurki daitezke.

Espainian lan egiteko gutxieneko adina 16 urte dira, baina guraso edo tutoreen baimena behar da 18 urteak bete arte, adingabea legez emantzipatua badago salbu.

Hala ere, 18 urtetik beherakoek ezin dituzte gaueko lanak egin, ez eta aparteko orduak eta Gobernuak osasunerako kaltegarritzat, neketsutzat, kaltegarri edo arriskutsutzat jotzen dituen bestelako jarduerak. Salbuespen moduan, eta lan agintaritzaren aurretiazko idatziko baimenarekin, 16 urtetik beherakoek ikuskizun publikoetan parte hartu ahalko dute, betiere horrek inolako arriskurik ez badakar adingabeen osasunerako edo prestakuntzarako.

Lan kontratua hitzez edo ahoz gauzatu daiteke; edozein kontratu lanaldi osoarekin edo partzialarekin itundu ahalko da (prestakuntza kontratuak izan ezik). Kontratua mugagabea (“kontratu finko” delakoak) edo iraupen mugatukoa (“aldi baterako kontratu” delakoak) izan daiteke. Lan kontratua badela ulertuko da enpresaburuaren eta langilearen arteko akordio bat dagoenean eta horren arabera zerbitzu jakinak ematen badira, enpresaburuaren zuzendaritzapean eta erakundean, ordain ekonomiko baten truke.

Lan kontratua mugagabea (finkoa) edo iraupen mugatukoa (aldi baterakoa) izan daiteke.

Kontratuan berariaz aurkakorik adierazi ez bada, kontratua mugagabea eta lanaldi osokoa dela ulertuko da.

Enpresaburua izan daiteke langile bat kontratatzen duen eta jarduteko gaitasuna duen 18 urtetik gorako edozein pertsona fisiko. Kontratatzeko gaitasuna dagokie 18 urtetik gorakoei, legez emantzipatuta dauden edo guraso edo tutoreen baimena duten 16 eta 18 urte bitartekoei eta atzerritarrei, aplikagarria zaien legeriaren arabera.
Lau lan kontratu mota nagusi daude: mugagabeak, aldi baterakoak, prestakuntza eta ikaskuntzarako kontratuak eta praktikaldikoak. Besteren kontura lan egiteko beste modu batzuk dira lanaldi partzialarekin, elkarlanean eta taldeko lan kontratuarekin eta urrutiko lanarekin.
Badira kontrataziorako hainbat pizgarri, batez ere kontratu mugagabeetarako.

Lan autonomoa

Espainian langile autonomo bat da (ez nahastu enpresaburu indibidualarekin) ohiko moduan jarduera bat, irabazi asmoarekin eta lan kontraturik gabe, pertsonalki eta zuzenki egiten duen pertsona fisikoa, noizean behin beste pertsona batzuen ordaindutako zerbitzuak erabiltzen baditu ere. Langile autonomoa dela ulertuko da jabe, gozamendun, errentari edo beste modu batean publikoari zuzendutako establezimendu baten titularra. Langile autonomoa dela ulertuko da ere bezeroak dituen, ordaindutako jarduera bat egiten duen eta bere jardueren truke faktura formalak helarazten dituen urrutiko langile bat, pertsona bakarreko enpresa baten titularra baita. Autonomoa bera da Gizarte Segurantzan altak, aldaketak eta bajak egitearen arduraduna; halaber, bere erantzukizuna mugagabea da, bere uneko eta etorkizuneko ondare osoa barne hartuta.

Ordaina

Soldatatzat jotzen dira langileek jasotzen dituzten ordain ekonomiko guztiak, sexuagatiko diskriminaziorik gabe, dirutan edo gauzaz, besteren kontura emandako lan zerbitzuen prestazio profesionalaren truke, bai egindako lana ordaintzekoak, ordainketa modua edozein izanda ere, eta baita lan moduan zenbatzen diren atsedenaldiak ordaintzekoak ere. Lanbide arteko gutxieneko soldatak (LGS) ezartzen du langile batek jasoko duen gutxieneko ordaina dagokion legezko lan jardunaldiaren truke. Lanbide arteko gutxieneko soldataren balioa Errege Dekretu bidez ezartzen da urtero.

Lan denbora

Jardunaldiaren iraupena lan kontratuan ezartzen da. Sinatutako iraupenak hitzarmen kolektiboan ezarritako muga errespetatu beharko du eta, edozein kasutan ere, asteko 40 orduko muga izango du urte osoko orduak kontuan hartuta. Langileak, egunero, ezin du 9 ordutik gorako jardunaldirik izan, hitzarmen kolektiboan edo enpresaren eta langileen ordezkarien arteko akordioan bestelakorik adosten bada salbu eta atsedenaldiak errespetatzen badira.

Baimenak

Urteko oporrak banaka edo modu kolektiboan adostu daiteke, baina ezingo dira izan urtean 30 egunetik beherakoak, larunbatak eta igandeak barne. Gainera, 12 jaiegun nazional eta bi tokiko jaiegun daude urtero. Halaber, 15 opor eguneko eskubidea dago ezkontza kasuan eta etenik gabeko 16 asteko eskubidea amatasun, adopzio edo familia harrera kasuan (gehi bi aste seme-alaba bakoitzeko bigarren seme-alabatik aurrera erditze, adopzio edo harrera anizkoitz kasuan). Aitak atseden epe horren zati bat har dezake biak lanean ari badira. Halaber, seme-alaba baten jaiotza, adopzio edo harrera kasuan, langileek kontratua aitatasunaren ondorioz eteteko eskubidea izango dute etenik gabeko hamahiru egunetan zehar, gehi beste bi egun seme-alaba bakoitzeko bigarren seme-alabatik aurrera erditze, adopzio edo harrera anizkoitz kasuan.

Esteka interesgarriak

Espainian, Gizarte Segurantza da Estatuko gizarte babeserako sistema nagusia. Haren xedea da gizarte prestazio zehatz eta banakakoak bermatzea, pertsona bat (eta haren mendekoak) behar egoerara eraman dezaketen kontingentzia jakinei aurre egiteko. Gizarte Segurantzaren oinarrizko araudia Konstituzioaren 41. artikuluan eta Gizarte Segurantzaren Lege Orokorraren Testu Bateginean (8/2015 Legegintzako Errege Dekretua) aurki daiteke.
Gizarte Segurantzak barne ditu ordaindutakoaren araberako modalitate bat, arlo profesionalekoa, afiliatuen kotizazioen araberako finantzaketa eskaintzen duena, eta kotizazio gabeko modalitate bat, unibertsala eta finantzaketa Estatuko Aurrekontu Orokorren ekarpenen kargura duena.

Gizarte Segurantzak Espainiako eta, egokia denean, gure herrialdean bizi diren atzerriko herritarrei bermatzen dizkie, betiere baldintza jakinak betetzen badituzte, hainbat prestazio ekonomiko eta laguntzako prestazio, ezbeharrak edo behar egoera zehatzak aurreikusteko, konpontzeko edo gainditzeko, hala nola gaixotasunak, aldi baterako ezintasuna edo baliaezintasuna, erretiroa edo senide baten heriotza.

Gizarte Segurantzaren arloko Europar Batasuneko erregelamenduak aplikatuko zaizkie Europar Batasuneko edo Europako Esparru Ekonomikoko estatu bateko herritarrei, besteren edo norbere konturako langileak badira eta estatu horietako baten edo gehiagoren legeriaren mende badaude edo egon badira, ikasleei, funtzionarioei eta estatu horietako batean bizi diren apatrida edo errefuxiatuei, bai eta euren senide eta alargunei ere. Europar Batasunaren eta Suitzaren arteko pertsonen zirkulazio askeari buruzko akordioaren arabera, erregelamendu horiek aplikatzen zaizkie ere Suitzako herritarrei.

Egoera, dokumentazioa, inprimakiak

Espainian, besteren konturako jarduera bat egiten duten langileak derrigorrez aseguratuta daude enplegu galeraren aurrean. Estaldura horretarako kotizazioak enpresaburuek eta langileek ordaintzen dituzte.

Ekarpenezko prestazioak

Prestazio hauek jasotzeko eskubidea dute besteren konturako langile guztiek, betiere Gizarte Segurantzaren araubide orokorrari kotizazioak egin badizkiote 360 egunetik gorako aldietan zehar eta lana erabat edo partzialki galdu badute euren borondatearekin zerikusirik ez duten arrazoiak direla eta.

Asistentzia mailako prestazioak eta sorospenak

Ekarpenezko prestazioa jasotzeko eskubiderik ez duten langileek edo prestazio horiek agortu dituzten langileek langabeziako sorospen bat edo asistentzia mailako prestazio bat eska dezakete, betiere kolektibo berezi jakinentzako aurreikusitako baldintzetako bat betetzen badute (errenta baxuak, familia kargak, 55 urtetik gorakoak, etab.).

Langabeziako prestazioa esportatzea

Bere jatorrizko herrialdean edo EEEko beste edozein herrialdetan edo Suitzan langabeziako prestazioa jasotzen ari den herritar batek prestazio hori Espainiara edo EBko beste herrialde batera esportatu ahalko du bertan lana bilatzeko, gehienez ere hiru hilabetetan zehar eta, zenbait kasutan, beste hiru hilabetetan zehar aldez aurretik eskatzen bada.

Herrialdetik irten aurretik beharrezkoa izango da:

a) Jatorrizko herrialdeko enplegu zerbitzu publikoaren eskura egon izana gutxienez ere lau astetan zehar.

b) U2 inprimakia eskatzea eta irteera data erreala jakinaraztea.

Espainiara iristean, enplegu eskatzaile gisa izena eman beharko du Espainian duen helbidearen arabera dagokion enplegu zerbitzu publikoko bulegoan, jatorrizko herrialdetik irten eta hurrengo zazpi egunetan zehar. Espainian lan egin badu komenigarria da, herrialdetik irten aurretik, U1 inprimakia eskatzea Estatuko Enplegu Zerbitzu Publikoaren bulegoan, gure herrialdean kotizatutako aldiak egiaztatzeko eta kotizazio horiek kontuan hartu ahal izateko Europako Esparru Ekonomikoko beste herrialde bateko prestazioetarako.

Herritarrei zuzendutako zerbitzuak

Osasun sistema publikoko oinarrizko sarea antolatzen da lehen mailako asistentziarako kontsultategietan, osasun zentro izena hartzen dutenak, asistentzia espezializatuko zentroetan eta ospitaleetan. Espainiak osasun arloko elkarrekiko hitzarmenak ditu Europar Batasuneko herrialde guztiekin. Herrialde hauetako herritarrek Europako osasun txartela eskatu behar duten euren herrialdean Espainian osasun zerbitzu publikoak jaso ahal izateko.

Gizarte Segurantza publikoaren sisteman, tratamendu espezifiko bat behar bada, familiako medikuak bidali behar du pazienteak dagokion espezialistarengana. Prestazio farmazeutikoak sendagaiak hornitzen dizkie erabiltzaileei prezio baxuagoan, norberaren egoeraren arabera aldatzen den erabiltzailearen aldetiko ekarpen ekonomiko baten truke.

Langile guztiek, autonomoak zein besteren konturakoak, afiliatu eta hileroko kotizazioak ordaindu behar dizkiote Gizarte Segurantzari. Halaber, aseguru pribatu bat kontrata daiteke sozietate mediko pribatu baten bitartez. Kasu horretan, tratamenduaren gastuak ez dira itzultzen, larrialdi kasu jakinetan izan ezik.

Espainian, osasun babesa eta osasun publikoko arreta jasotzeko eskubidea dute, Osasun Sistema Nazionalaren bitartez, aseguratu edo onuradun izaera duten pertsonek.

Osasun Sistema Nazionala bi asistentzia mailatan antolatzen da:

Lehen mailako arretak herritarren eskura jartzen ditu hainbat oinarrizko zerbitzu, bizitokia edonon dutela ere. Asistentziarako zentro nagusiak osasun zentroak dira (lehen mailako arretarako zentroak, osasun zentroak, kontsultategi medikoak). Bertan, diziplina anitzeko profesionalek lan egiten dute, hala nola familiako medikuak, pediatrak, erizainak eta administrazio langileak, eta zenbait kasutan gizarte langileak, emaginak eta fisioterapeutak ere izaten dizute.

Arreta espezializatua espezialitate zentroetan eta ospitaleetan ematen da, modu anbulatorioan edo ospitaleratzearekin.

Osasun zerbitzu publikoak jasotzeko osasun zerbitzu bakoitzak ematen duen banakako osasun txartela erabiltzen da. Dokumentu hori da herritar bat Osasun Sistema Nazionaleko erabiltzaile gisa identifikatzen duena. Autonomia erkidego bakoitzak osasun zerbitzu bat du eta kudeaketa eta administrazio egitura horren barne daude autonomia erkidegoko, aldundietako, udaletako eta erkidego barneko gainerako administrazioetako zentro, zerbitzu eta establezimendu guztiak.

Barne ditu Espainiako osasun prestazio eta zerbitzuak, legez botere publikoen erantzukizuna direnak.

Osasun publikoaren kudeaketa autonomia erkidegoei dagokie.

Herrialdera iritsi ondoren izapidetu beharreko gauzarik garrantzitsuenetako bat Zerga Administrazioko Estatu Agentzian alta ematea da. Jatorrizko herrialdeko zerga dokumentazio beharrezkoa ekarri behar da eta baita herrialdetik irten aurretik zerga gai guztiak izapidetu izanaren ziurtagiria ere. Iristean, baliteke banku kontu bat ireki behar izatea eta zergak ordaintzeko adina diru erreserbatu behar da.

Espainiako administrazio publikoak arduratzen dira tributuak biltzeaz. Zergak dira tributu garrantzitsuenak eta derrigorrez ordaindu behar dira, banakako kontraprestaziorik gabe. Zergen barruan, badira zuzeneko zergak: pertsona fisikoen errentaren gaineko zerga (PFEZ), ez egoiliarren errentaren gaineko zerga, ondarearen gaineko zerga, sozietateen gaineko zerga eta oinordetzen eta dohaintzen gaineko zerga, gaitasun ekonomikoa zergapetzen dutenak, hau da, aberastasuna; eta zeharkako zergak: balio erantsiaren gaineko zerga (BEZ) eta ondare eskualdaketen eta egintza juridiko dokumentatuen gaineko zerga, aberastasun horren erabilera zergapetzen dutenak eta mundu guztiak era berean ordaindu behar dituenak erosketa parekoa egitean, bakoitzak duen edo irabazten duen dirua kontuan hartu gabe.

Pertsona fisikoen errentaren gaineko zerga (PFEZ) Espainiako zerga garrantzitsuenetakoa da. Modu progresiboan zergapetzen ditu (geroz eta diru sarrera gehiago, orduan eta zerga gehiago) ohiko egoitza Espainiako lurraldean duten pertsona fisikoen urteko errentak.

Zergapekoak bere ohiko egoitza Espainiako lurraldean duela ulertuko da:

a) Urte naturalean zehar 183 egun baino gehiagotan Espainian egoten bada. Egonaldi hori kalkulatzeko kontuan hartzen dira noizean behingo urrunaldiak, zergapekoak bere zerga egoitza beste herrialde batean duela egiaztatzen badu salbu.

b) Espainian badu bere jardueren edo interes ekonomikoen nukleo nagusia, zuzenki edo zeharka.

c) Ulertu egingo da, aurkakorik frogatu ezean, zergapekoak bere ohiko egoitza Espainiako lurraldean duela, aurreko irizpideen arabera, ohiko moduan Espainian bizi badira legez bereizita ez dagoen bere ezkontidea eta bere mendeko seme-alaba adingabeak.

Espainiara etorri diren atzerriko langileek, zerga egoitza Espainian ezartzen badute, aukeratu ahalko dute ez egoiliarren errentaren gaineko zerga ordaintzea, pertsona fisikoen errentaren gaineko zergaren araberako zergapeko izaera mantenduta, egoitza aldaketa egin den zergaldian zehar eta hurrengo bost zergaldietan zehar, betiere baldintza jakin batzuk betetzen badira.

Balio erantsiaren gaineko zerga (BEZ) da zeharkako zerga garrantzitsuena. Ondasunen kontsumoaren eta enpresaburu eta profesionalek emandako zerbitzuen gainean aplikatzen da. Zerga honek tasa desberdina dauka produktu motaren arabera.

Kanariar Uharteetan, horren ordez, Kanarietako zeharkako zerga orokorra (IGIC gaztelaniaz) aplikatzen da eta Ceuta eta Melillan, berriz, Ceuta eta Melillako ekoizpenaren, zerbitzuen eta inportazioen gaineko zerga (IPSI gaztelaniaz).

Estatu mailako zerga hauek alde batera utzita, badira ere tokiko eta erkidegoko beste zeharkako zerga batzuk ere. Hona hemen horietako zenbait:

Ondasun higiezinen gaineko zerga, etxebizitza baten jabe izateagatik ordaindu behar dena.

Trakzio mekanikoko ibilgailuen gaineko zerga edo zirkulazio zerga, ibilgailu bat (kotxea, motorra, karabana…) izateagatik ordaindu behar dena, Espainian barna ibili ahal izateko.

Ekonomia jardueren gaineko zerga, ekonomia jarduera bat gauzatu ahal izateko ordaintzen dena, hau da, enpresa bat izateagatik.

Zergapetze bikoitza saihesteko eta kanpoko inbertsioak (atzerrikoak Espainian edo Espainiako kapitala dutenak atzerrian) erakartzeko helburuarekin, zergapetze bikoitzeko hitzarmenak gauzatzen dira.

Espainiako hezkuntza sistemaren ezaugarri nagusiak hauek dira:

Deszentralizazioa: hezkuntzaren arloko eskumenak Estatuko Administrazio Orokorraren (Hezkuntza, Kultura eta Kirol Ministerioa) eta autonomia erkidegoetako administrazioen (Hezkuntza Sailak edo Departamentuak) artean banatuta daude.

Hezkuntza administrazio zentralak egikaritzen ditu hezkuntza politikaren inguruko Gobernuaren gidalerro orokorrak, sistemaren oinarrizko osagai edo alderdiak arautzeaz gain.

Autonomia erkidegoetako hezkuntza administrazioek estatu mailako arauak garatzen dituzte eta eskumen betearazle-administratiboak dituzte hezkuntza sistema uren lurraldeetan kudeatzeko.

Hezkuntza zentroen autonomia pedagogikoa, antolaketa autonomia eta baliabideen kudeaketarako autonomia.

Hezkuntza komunitateak zentroen antolaketan, gobernuan, funtzionamenduan eta ebaluazioan parte hartzen du.

Hezkuntza sistemaren egitura

Espainiako hezkuntza sisteman bost mota nagusi daude: haur hezkuntza, lehen hezkuntza, bigarren hezkuntza, batxilergoa eta goi mailako hezkuntza.

Oinarrizko hezkuntza doakoa eta derrigorrezkoa da.

Espainian, hezkuntza sistema Hezkuntza Ministerioak arautzen du, baina autonomia erkidegoetako gobernuak dira euren lurraldeko zentroak kudeatzearen eta finantzatzearen arduradunak.

Haur hezkuntzak 6 urteak arte irauten du. Derrigorrezko hezkuntza ez izan arren, bigarren zikloa doakoa da funts publikoak jasotzen dituzten zentro guztietan (zentro publikoak eta zentro pribatu itunduetan). Zentro publikoek haur eskola delakoetan ematen dute hezkuntza hau eta, horrez gain, lehen hezkuntza ere eskaintzen dutenek haur eta lehen hezkuntzako ikastetxe publiko izena hartzen dute.

Oinarrizko hezkuntza derrigorrezkoa eta doakoa da funts publikoak jasotzen dituzten zentro guztietan. Hamar eskola urte ditu barne, bi etapatan banatuak:

Lehen hezkuntza, lehen hezkuntzako ikastetxeetan ematen dena. Sei maila akademiko ditu, oro har 6 urtetatik 12 urtera bitartean egiten direnak.

Derrigorrezko Bigarren Hezkuntza (DBH), bigarren hezkuntzako institutuetan (BHI) ematen dena 12 eta 16 urte artean. Etapa hori amaitzean, ikasleek lehen ziurtagiri ofiziala jasoko dute, Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzako Graduatu titulua, goi mailako bigarren hezkuntzara edo lan mundura sartzeko aukera emango diena.

Goi mailako bigarren hezkuntza ere bigarren hezkuntzako institutuetan ematen da. Bi urte akademikoko iraupena du, oro har, 16 eta 18 urte artean. Bi aukera eskaintzen dizkie ikasleei: batxilergoa (adar orokorra) eta erdi mailako lanbide heziketa (adar profesionala). Azken hori lanbide heziketako zentro integratuetan eta erreferentziako zentro nazionaletan ere eskaintzen da.

Uneko erreformak aldaketa nabarmenak sartu ditu lanbide heziketan. Lanbide heziketako irakaskuntzen erreformen artean daude oinarrizko lanbide heziketako prestakuntza zikloen sorrera, 15 eta 17 urte bitarteko ikasleei zuzenduak, bestelako sarrera betekizunen artean, eta hezkuntza administrazioen aldetiko lanbide heziketa dualaren garapena hezkuntza sistemaren esparruan.

Goi mailako hezkuntzak barne ditu unibertsitate ikasketak eta ikasketa profesionalak. Unibertsitate ikasketak unibertsitateetan ematen dira eta goi mailako lanbide heziketa, berriz, erdi mailako lanbide heziketa ematen den zentro beretan (BHI).

Helduen hezkuntzak (HHE) barne ditu hainbat ikasketa, hezkuntza administrazioek, lan administrazioek eta tokiko administrazioek eskaintzen dituztenak eta askotariko zentroetan ematen direnak. Aurrez aurreko ikasketak, titulu ofizialak eskuratzea ahalbidetzen dutenak, irakaskuntza zentro arruntetan edo helduei zuzendutako irakaskuntza zentro espezifikoetan ematen dira. HHEa 18 urtetik gorako pertsonei zuzendua dago eta, salbuespen moduan, lanean ari diren eta ikastetxe arrunt batera joan ezin duten 16 urtetik gorakoei, edo errendimendu handiko kirolariak diren 16 urtetik gorakoei.

Irakaskuntza hauez gain, Espainiako hezkuntza sistemak erregimen berezikoak eskaintzen ditu:

Hizkuntzen irakaskuntza, hizkuntza eskola ofizialetan (HEO) ematen dena. Ikasleak 16 urtetik aurrera matrikula daitezke.

Irakaskuntza artistikoak, honakoak barne dituztenak: oinarrizko musika eta dantza irakaskuntzak, irakaskuntza artistiko profesionalak eta goi mailako irakaskuntza artistikoak. Ikasketa hauek hainbat zentro espezifikotan eskaintzen dira, irakaskuntza mota eta maila bakoitzaren arabera.

Kirol irakaskuntzak, erdi eta goi mailako prestakuntza zikloetan antolatzen direnak eta lanbide heziketako ikastetxe beretan ematen direnak.

Esteka interesgarriak

Tituluen aitorpena

Tituluen aitorpena da helmugako herrialdean lanbide bat garatzeko baimena lortzeko egin beharreko izapidea. Aitorpen hori lortzeko, lanbidea araututa egon behar da eta lanbide hori garatzeko, legez, aitorpen ofiziala duten kualifikazio profesional jakinak behar dira. Informazio gehiago.

Bada Europar Batasuneko zuzentarau bat (2005/36/CE zuzentaraua) kualifikazio profesionalen aitorpena arautzen duena. Herrialde bakoitzak Europar Batasuneko herrialdeen arteko kualifikazio profesionalen aitorpenez arduratzen diren harremanetarako puntu bat eta erakunde bat izan behar ditu.

Hezkuntza Ministerioa da, Tituluen eta Kualifikazioen Aitorpenaren Zuzendariordetza Nagusiaren bitartez, Espainian tituluak aitortzeari buruzko zuzentaraua aplikatzeaz arduratzen den erakunde koordinatzailea:

ESPAINIAKO zentro NARIC Hezkuntza, kultura eta kirol ministerioa
C/ Torrelaguna, 58 - 2 . Solairua 28027 Madrid
Tel.: + 34 91 506 55 93
Helbide elektronikoa:
naric@mecd.es

Aitorpen eskaera estatuko administrazioaren organo eskudunaren aurrean egin behar da, unibertsitate tituluen kasuan, edo lanbidea garatu nahi den autonomia erkidegoaren organo eskudunaren aurrean, unibertsitatekoak ez diren tituluen kasuan.

Aitorpen profesionala eskatzen duten lanbideen eta aitorpen hori izapidetzen duten organoen zerrenda 1837/2008 Errege Dekretuaren X. eranskinean aurki daitezke, 2005/36/CE zuzentaraua Espainiako ordenamendu juridikoan sartzen duena.

Homologazioari esker, atzerriko tituluak, homologazioa onartu eta dagokion kredentziala ematen den momentutik aurrera, Espainiako titulu edo gradu akademiko baliokideak dituen ondorio berak izango ditu, lurralde nazional osoan, indarrean dagoen araudiaren arabera.

Baliozkotzea: atzerrian egindako goi mailako ikasketen baliozkotasun akademikoaren aitorpen ofiziala da, amaieran titulua eskuratu den ala ez kontuan hartu gabe, Espainiako unibertsitate batean ikasketa horiekin jarraitzea ahalbidetzen duten Espainiako unibertsitate ikasketa partzialen baliokide gisa.

Esteka interesgarriak

Europako enbaxadak espainian

Espainiara, lan bila edo hautaketa elkarrizketa bat egitera, bidaiatu aurretik zenbait dokumentu ez ahaztea komeni da:

  • Indarrean dagoen EB/EEEko nortasun agiria edo pasaportea.
  • Curriculum Vitae itzulia, aurkezpen gutunak eta aurreko lanetako erreferentzia gutunak, titulu akademikoen eta ikastaroen fotokopia. Curriculuma eta aurkezpen gutuna formatu elektronikoan ere izatea komeni da, eguneratu eta/edo aldatzeko moduan.
  • Europako osasun txartela, jatorrizko herrialdeko gizarte segurantzak emandakoa (E-100 inprimakia).
  • Egindako kotizazioen inprimakia (U1 edo E301), egokia bada.
  • Prestazioen esportazio inprimakia (U2 edo E-303), egokia bada.
  • Jaiotza agiriaren eta familia ziurtagiriaren fotokopia.
  • Tituluaren itzulpen ziurtatua, egokia bada.
  • Egokitzat jotzen diren bestelako baimen eta lizentziak, esaterako, gida baimena.

Lan bat onartu aurretik, egiaztatu:

  • Lan kontratuaren baldintza eta xedapenak ulertzen dituzula. Garrantzitsua da jakitea nork ordainduko dituen bidaia eta ostatu gastuak: zeuk edo enplegatzaileak.
  • Soldataren ordainketa modua eta maiztasuna ezagutzen dituzula.
  • Espainian ostatua baduzula.
  • Osasun estaldura egokia duzula.
  • Lehenengo soldata jaso arte edo, beharrezkoa balitz, etxera itzuli arte nahikoa funts dituzula.

Itzuli aurretik garrantzitsua da:

  • Enplegu bulego batean Espainiako kotizazioak egiaztatzen dituen U1 edo E-301 dokumentua eskatzea, etorkizunean dagozkizun prestazioen helburuetarako.
  • Zure Espainiako lan harremana egiaztatzen duten dokumentu pertsonal guztiak dituzula egiaztatzea (lan kontratua, nominak, etab.).
  • Zerga Agentziarekin duzun zerga egoera egunean jartzea.